Wyniki badań: fruktoza sprzyja tyciu i obniża aktywność fizyczną

syrop fruktozowy
Syrop fruktozowy
Syrop fruktozowy
Syrop fruktozowy

Wyniki badań opublikowanych niedawno przez naukowców z Instytutu Beckmana potwierdzają podejrzenia innych grup badawczych: spożycie fruktozy sprzyja tyciu w większym stopniu, aniżeli spożywanie glukozy o tej samej wartości kalorycznej. W toku trwających 2,5 miesiąca badań naukowych przeprowadzonych na myszach stwierdzono o 11% większy wzrost masy w grupie zwierząt, w której diecie znajdowała się fruktoza, aniżeli w przypadku myszy należących do grupy w której diecie znajdowała się glukoza.Obie grupy myszy przyjmowały posiłki o dokładnie takiej samej wartości kalorycznej w przeliczeniu na gram masy ciała, jak i procentowym udziale cukrów w całości dostarczanego pożywienia (18% – odpowiadającym średniemu udziałowi fruktozy w diecie przeciętnych amerykanów). W toku badań grupa myszy której podawano fruktozę przybierała szybciej na wadze, jednocześnie ograniczyła się aktywność fizyczna myszy (o około 20%). Również zawartość tłuszczu w organizmach myszy karmionych fruktozą była znacząco wyższa (o 69%).

Porównanie wagi grup myszy spożywających glukozę i fruktozę w diecie
Porównanie wagi grup myszy spożywających glukozę i fruktozę w diecie

Fruktoza i syropy ją zawierające wpływają na tycie

Wyniki badań są kolejnym potwierdzeniem tezy, iż coraz częstsze wykorzystanie fruktozy w przemyśle spożywczym, w szczególności w postaci syropu glukozowo-fruktozowego wpływa na tycie społeczeństwa, dlatego też ważna jest umiejętność odróżniania syropów opartych o glukozę, połączenie glukozy i fruktozy oraz samą fruktozę, i kierowanie się ich obecnością w trakcie dokonywania zakupów. Więcej informacji na temat różnic między syropem glukozowym a glukozowo-fruktozowym można przeczytać tutaj.

Dlaczego badanie na myszach?

Naukowcy przeprowadzają badania na myszach od lat ze względu na pokrewność z ludźmi – tak jak my, myszy są ssakami, a łączy nas ponad 90% genów. Dodatkowo są “łatwe w obsłudze”, dzięki czemu można na nich przeprowadzać badania wg dokładnie wybranych założeń (wyobraźcie sobie przebywanie 2,5 miesiąca na ściśle wyliczonej diecie, bez szans na ‘cheat meal” czy jakiekolwiek odstępstwa).

Źródło:

Catarina Rendeiro, Ashley M. Masnik, Jonathan G. Mun, Kristy Du, Diana Clark, Ryan N. Dilger, Anna C. Dilger, Justin S. Rhodes:
Fructose decreases physical activity and increases body fat without affecting hippocampal neurogenesis and learning relative to an isocaloric glucose diet. Scientific Reports, 2015. Oryginalny tekst opublikowany w magazynie Nature [link]

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Mogą Cię zainteresować