Anatomia

Mięsień naramienny: funkcja i wybrane ćwiczenia

Dorian Rochowski 4 min czytania

Mięsień naramienny to jeden z najważniejszych mięśni stawu barkowego, którego trening jest integralnym elementem każdego planu ćwiczeń. Poznanie jego anatomii, funkcji oraz ćwiczeń angażujących ten mięsień mogą pomóc Ci trenować skuteczniej, a przede wszystkim bezpieczniej. Niezależnie od tego czy Twoim celem jest budowa masy mięśniowej, czy trenujesz do sportów wytrzymałościowych, ten artykuł powinien Ci pomóc trenować mądrzej.

Anatomia i funkcje

Anatomia mięśnia naramiennego jest dość złożona. Składa się z trzech głów: przedniej, bocznej i tylnej, które łączą się z kością ramienną. Głowa przednia przyczepia się do obojczyka, głowa boczna do wyrostka barkowego łopatki, a głowa tylna do grzebienia łopatki[1]

mięsień naramienny - anatomia

Funkcje mięśnia naramiennego związane są z ruchami ramienia. Głowa przednia odpowiada za zgięcie ramienia (unoszenie w przód) oraz rotację wewnętrzną, boczna za odwiedzenie (uniesienie na bok), a tylna za wyprost (cofanie ramienia w tył) oraz rotację zewnętrzną[2]. Funkcja głową główną (abduction / odwiedzenie) przypada bocznej części mięśnia — to właśnie ona unosi ramię powyżej poziomu 15-20° po tym, jak ruch rozpocznie mięsień nadgrzebieniowy.

Ćwiczenia na mięsień naramienny

Ćwiczenia na mięsień naramienny powinny uwzględniać wspomniane funkcje mięsnia naramiennego. Wybrane przykłady to: wyciskanie sztangi/sztangielek nad głową (military press), unoszenie hantli na boki (lateral raises), oraz unoszenie sztangielek w opadzie tułowia (bent over raises). Warto stosować różnorodne ćwiczenia, aby angażować wszystkie głowy mięśnia i rozwijać go harmonijnie[3]. Do moich ulubionych ćwiczeń na mięsień naramienny należą opisane już na łamach portalu: wyciskanie kettlebell nad głowę, Arnold Press oraz wznosy Poliquina.

wyciskanie żołnierskie i jego wariacje - w tym Z-Press - to świetne ćwiczena na mięsień naramienny
wyciskanie żołnierskie i jego wariacje – w tym Z-Press – to świetne ćwiczena na mięsień naramienny

Urazy i przyczyny bólu mięśnia naramiennego

Najczęstsze urazy mięśnia naramiennego to naciągnięcia, zerwania włókien mięśniowych czy przeciążenia. Mogą one wynikać z nadmiernego obciążenia, niewłaściwej techniki ćwiczeń lub zbyt intensywnego treningu. Czasem wynikają z wykonywania zbyt dużej objętości w treningu barków, oraz braków mobilności, które uniemożliwiają wykonywanie ruchów w pełnym zakresie.

Co zrobić, gdy pojawi się ból?

W przypadkach gdy ból nie jest uciążliwy, możesz spróbować rozluźnić mięsień naramienny poprzez rolowanie wałkiem, piłką lub też wykorzystując pistolet do masażu. Dodatkowo, gdy problem się powtarza, spróbuj dorzucić do swoich rozgrzewek elementy mobilizacji – może być to wspomniany wcześniej automasaż wałkiem podczas rozgrzewki, dynamiczne rozciąganie czy też bardziej zaawansowane techniki mobilizacyjne.

Jeśli podejrzewasz jednak wystąpienie urazu mięśnia naramiennego, niezbędne jest odpowiednie postępowanie. Skonsultuj się z w takiej sytuacji fizjoterapeutą lub lekarzem – ortopedą sportowym. Zwykle już wizyta u doświadczonego fizjoterapeuty wystarcza do otrzymania właściwej diagnozy i ścieżki postępowania – szczególnie jeśli gabinet wyposażony jest w USG, jednak ortopeda może okazać się konieczny jeśli praca z fizjoterapeutą nie daje rezultatu.

Musculus Deltoidus w pytaniach i odpowiedziach

Kilka często powtarzanych pytań wymagało odpowiedzi, więc – oto i ona:)

Jak często trenować mięsień naramienny?

W większości przypadków 2–3 treningi tygodniowo celujące w barki są w zupełności wystarczające. Zachowuj 1–2 dni przerwy między sesjami celującymi w tę partię. Deltoid dobrze toleruje wyższą częstotliwość, bo to mięsień relatywnie mały o mieszanym typie włókien — można go programować razem z klatką lub plecami.

Jak rozpoznać uraz mięśnia naramiennego?

Typowe objawy obejmują: ostry ból w okolicy barku, ograniczenie ruchomości w stawie ramiennym, ból podczas unoszenia ręki przodem lub bokiem oraz ewentualny obrzęk. Uraz nerwu pachowego jest rzadszy, ale opisany w literaturze (StatPearls, PMID 30969717). Powoduje osłabienie odwodzenia i utratę czucia bocznej strony barku. Przy takich objawach idź do ortopedy sportowego.

Jak rozbudować mięsień naramienny?

Regularny trening z nastawieniem na hipertrofię — 8–12 powtórzeń, wolna faza ekscentryczna, zróżnicowane ćwiczenia na każdą głowę — daje najlepszy efekt. Około 15–20 minut w każdej z 2–3 sesji tygodniowo poświęcone na barki wystarczy. Bazuj na wyciskaniu nad głowę (przednia głowa), wznosach bokiem (boczna) i wznosach w opadzie albo face pull (tylna).

Jakie ćwiczenia najlepiej rozwijają każdą z głów deltoida?

Według badań i praktyki: głowa przednia — wyciskanie nad głowę (33,3% MVIC); głowa boczna — wznosy bokiem (30,3%) i wyciskanie nad głowę (27,9%); głowa tylna — wznosy bokiem (24%) i wyciskanie nad głowę (11,4%). Dla głowy tylnej warto też dołożyć face pull i wznosy w opadzie albo na ławce skośnej — klasyki nie zostały ujęte w tym badaniu.

Ile serii tygodniowo na rozwój barków?

Dla osoby rekreacyjnej trenującej z nastawieniem na masę — 10–16 serii tygodniowo na całą grupę deltoida, rozłożone na 2–3 treningi. Jeśli bark to słaba strona lub priorytet, można zwiększyć do 20 serii. Pamiętaj, że głowa przednia dostaje sporo pracy pośredniej od wyciskania na klatkę, więc dodatkowa bezpośrednia objętość na przednią głowę jest zwykle zbędna. Akcent na boczną i tylną.

Newsletter treningowy

Uruchomiłem w końcu newsletter. Jeśli się zapiszesz, nie częściej niż raz w tygodniu otrzymasz e-mail z zestawieniem najciekawszych artykułów ostatnich dni, wybranymi treściami około-treningowymi oraz informacjami o godnych uwagi promocjach. 
Obiecuję nie spamować :)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *